Адгрымела "Навальніца"...

Ашаламляльны поспех у мінулым годзе - і яўныя намёкі на правал у гэтым... Мабыць, толькі арганізатарам вядома, колькі насамрэч людзей наведала буйнейшы музычна-забаўляльны фэст, спаборніцтва піратэхнікаў еўрапейскага ўзроўню - "Навальніцу-2010".

Асмелімся выказаць наступнае меркаванне: прыкладна ў дзесяць разоў менш, чым у жніўні 2009 году. А можа, мы і памыляемся: дакладна палічыць людзей у прасторным лесапарку Сілічаў было не так проста. Прынамсі, каля сцэны замест шчыльнага натоўпу туліліся адзін да другога асобныя парасонікі...



Ашаламляльны поспех у мінулым годзе - і яўныя намёкі на правал у гэтым... Мабыць, толькі арганізатарам вядома, колькі насамрэч людзей наведала буйнейшы музычна-забаўляльны фэст, спаборніцтва піратэхнікаў еўрапейскага ўзроўню - "Навальніцу-2010".

Асмелімся выказаць наступнае меркаванне: прыкладна ў дзесяць разоў менш, чым у жніўні 2009 году. А можа, мы і памыляемся: дакладна палічыць людзей у прасторным лесапарку Сілічаў было не так проста. Прынамсі, каля сцэны замест шчыльнага натоўпу туліліся адзін да другога асобныя парасонікі...

Што сталася прычынай - надвор'е, арганізацыя, рэклама? Відаць, як заўсёды, сукупнасць негатыўных фактараў. Былі людзі, што пабаяліся ехаць, каб не паўтараць мінулагодні вопыт - траса, пад вечар "закаркаваная" пяцікіламетровай чаргой аўтамабіляў, нешматлікія і не надта камфортныя мікрааўтобусы тыпу "Багдан"... Каб зняць мінулагодні сіндром прэс-служба фэста старанна пераконвала: маўляў, ДАІ будзе на гэты раз звышстараннай, аўтастаянка - вялікай і зручнай, жоўценькія "Багданы" - шматлікімі, нібы пчолы ў раі... У прынцыпе, гэтыя абяцанні былі выкананыя. Ні чэргаў, ні затораў, ні затрымак. Прыехала і МЧС, каб не дапусціць пажару пад час выступлення вогненнага тэатру. Суворыя хлопцы з брандспойтамі глядзеліся трохі камічна пад дажджом, які не даў разысціся на поўную моц нават самім факірам.

Папярэджвалі нас і пра надвор'е. Казалі, што на якасці феерверкаў гэта ніяк не адаб'ецца. і сапраўды, імжа ды воблачнасць нават у пэўным сэнсе адцянілі прыгажосць вогненных кветак, а тых, хто не спалохаўся метэаўмоваў, ратавалі гарачая кава і дажджавікі. Вядома, смелых было б яшчэ больш, калі б у людзей была надзея, на ўскрайні выпадак, зайсці пагрэцца ў якую кавярню або рэстарацыю. Аднак гучныя словы пра развіццё турыстычнай інфраструктуры зусім не азначаюць, нібы ў Сілічах яна сапраўды развітая. Кіёскі ды намёты з часам сыраватымі шашлыкамі – і, дарэчы, ніякага алкаголю. Яно, можа, і добра для здароўя нацыі – калі толькі гэтае самае здароўе дазволіць вам правесці пяць гадзінаў на адкрытай пляцоўцы пад дажджом.



І ўрэшце, музыка. Хэдлайнерамі лічыліся “Бі-2. Другі калектыў, легендарны “Акварыюм, нават не быў пазначаны на некаторых афішах. У рэальнасці ж Шура ды Лёва так і не выклаліся на сто адсоткаў. Нешматлікія новыя песні былі сапраўды душэўныя, але старыя хіты, якіх была большасць, часам гучалі так, нібы музыкам ужо надакучыла іх выконваць. З камандай быў вядомы флейтыст Ян Ніколенка, што раней выступаў са “Спліном, а таксама з уласнымі камандамі “Эдыпаў комплекс і “Сеtи. Яго сола выдатна ўпісваліся ў фірмовыя балады “Бі-2, аднак ці варта было завяршаць адну з іх раптоўным пераходам на сцёбную “Smile, motherfucker, smile… – былы хіт гурта “Сеtи? Ад гэтага засталося трохі ніякаватае адчуванне...

Нашмат лепей паказаў сябе Барыс Грабеншчыкоў са сваім калектывам, які на гэты раз уключаў яшчэ і смешнага дзядзьку індыйскага паходжання, вядомага ў Лондане перкусіяніста – Алока Верма. Не спрабуючы здзівіць і без таго адданых слухачоў, Барыс Барысавіч упэўнена прадставіў нешта са старога, нешта з новага, а ў якасці эксклюзіву – стары пацыфісцкі гімн “Поезд в огне, радкі якога вартыя перакладу і на беларускую: “Эта земля была нашей, пока мы не увязли в борьбе. Она умрет, если будет ничьей, - пора вернуть эту землю себе... Не абыйшлося і без цудаў: на песні “Когда взойдет луна дождж скончыўся, і праз прагал у аблоках над сцэнай сапраўды паказаўся месяц.

Дык ці варта было ехаць? Дзеля свайго любімага гурта – вядома. Дзеля цудоўных феерверкаў – тым больш. Можа быць, калі б квіткі на фэст былі хоць крыху таннейшыя, і народу было б даволі. І няхай гэтыя дадатковыя грошы, паводле словаў арганізатараў, пайшлі на выпраўленне памылак мінулага году. Усё адно падобна, што раўнавага паміж коштамі ды затратамі на “Навальніцу пакуль не знойдзена...

 

Хочаце ведаць больш? Сачыце за нашымі публікацыямі ў Telegram і Facebook!

Каментаваць