Без «ветлівых людзей»

Пэўныя колы ў Расіі ўжо рыхтуюць сцэнар «малой пераможнай вайны» ў Беларусі. У выпадку бяздзейнасці адказных за дзяржбяспеку, «беларуская кампанія» можа ўвогуле прайсці «без адзінага стрэлу».



  

Днямі ў Беларусь «на дзень па справах» (то бок «з працоўным візітам») заязджаў Аляксей Мільчакоў. Актыўныя карыстальнікі інтэрнэту ведаюць яго па гісторыі з моладзевымі ваеннымі зборамі ў Падмаскоўі. Вучэнні праходзілі з 6 па 9 мая, і на іх прысутнічалі і беларускія школьнікі. Трэнерамі ў дзяцей былі расійскія неанацысты, якія ваявалі на Данбасе.

 

Паводле непацверджанай інфармацыі, радыкальна настроеныя прыхільнікі «руского мира» збіраюцца правесці ў Мінску нейкі з’езд. Сам Мільчакоў сказаў "Радыё Свабода", што ў падрыхтоўцы гэтага мерапрыемства ён не ўдзельнічае, але гатовы на ім папрысутнічаць.

 

Амаль адначасова ў Маскве «міністр абароны ДНР» Ігар Гіркін-Стралкоў стварыў «Агульнарасійскі нацыянальны рух». Як вынікае з палітычнай дэкларацыі новага грамадскага аб’яднання, яго мэтай будзе «адраджэнне Расіі ў якасці рускай нацыянальнай дзяржавы, якое служыць інтарэсам расійскай нацыі».

 

Адраджэнне Расіі Гіркін з прыхільнікамі разумеюць своеасабліва. «Мы не прызнаем ні савецкага тэрытарыяльнага дзялення, ні Белавежскай дамовы. Землі, на якіх жывуць рускія людзі, палітыя крывёю рускіх людзей, маюць права вярнуцца ў склад Расіі. Мы выступаем за аб'яднанне Расіі, Украіны, Беларусі, а таксама іншых рускіх зямель у адзінай агульнарускай дзяржаве і ператварэнне ўсёй тэрыторыі былога СССР у безумоўную расійскую зону ўплыву. Мы падтрымліваем любыя намаганні рускіх людзей па аб'яднанні, адкуль бы яны ні зыходзілі», — адзначаецца ў дэкларацыі.

 

У тэксце гаворыцца, што ўдзельнікі агульнарускага нацыянальнага руху змагаюцца за правы, свабоды і інтарэсы рускіх, якія жывуць у іншых дзяржавах і «пакутуюць ад дыскрымінацыі».

 

Экс-пасол Украіны ў Беларусі Раман Бяссмертны ўвогуле заявіў у эфіры ўкраінскага тэлеканала «1+1», што ў Беларусі і Казахстане Крэмль пачаў рэалізацыю сцэнару «народных рэспублік». Датычна Беларусі, па яго словах, «сітуацыя абвастрылася ў дзвюх усходніх абласцях, і яна блізкая да зрыву».

 

На падобныя выказванні павінны былі б рэагаваць беларускія ўлады. У прыватнасці КДБ і МУС. Але пакуль што ніякіх дзеянняў з боку гэтых органаў не наглядаецца.

 

Зразумела, і мы неаднаразова пра гэта пісалі, што сённяшняй Расіі значна больш патрэбная «саюзная» Беларусь, а не «шэсць абласцей у складзе Расіі». Па шматлікіх прычынах: фінансавых (калі Расія не здольная «выцягнуць» Крым, то нашто ёй яшчэ шэсць датацыйных рэгіёнаў?), міжнародных (адзіны сталы саюзнік на міжнароднай арэне, тым больш звязаны пагадненнем паміж МЗС аб каардынацыі знешняй палітыкі), ваенных… Таму большасць экспертаў пакуль лічаць неверагодным з’яўленне ў нашай краіне «зялёных чалавечкаў», «ветлівых людзей» і «народных рэспублік».

 

Але не можа не насцярожваць тое, што і стварэнне Гіркіным АНР, і «вайскова-патрыятычныя вышкалы» беларускіх школьнікаў зыходзяць нібыта «знізу». Гэта нават не пачатак інфармацыйнай вайны. Інфармацыйную вайну Беларусь, аддаўшы сваю эфірную прастору расійскаму тэлебачанню, прайграла, не пачынаючы. Згодна апытанню НІСЭПД, праведзенаму ў сакавіку гэтага года, 65,8% рэспандэнтаў лічаць, што рускія, украінцы і беларусы — гэта тры галіны аднаго народа, а 57,8% перакананыя, што акупацыя Крыма — гэта ўзнаўленне гістарычнай справядлівасці.

 

Актыўнасць апалагетаў «руского мира» ў дачыненні да Беларусі — гэта падрыхтоўка «нізавой» грамадскай думкі. І гэтая грамадская думка павінна быць агрэсіўна-імперскай. Дастаткова заўважыць, што ў «мемарандуме Гіркіна» ўказваецца не толькі тое, што Беларусь і Украіна павінны быць у складзе новай Расійскай імперыі, але і тое, што рускія, якія жывуць у іншых дзяржавах, спрэс пакутуюць ад дыскрымінацыі.

 

І не важна, што Аляксандр Лукашэнка дасюль галоўным сваім дасягненнем лічыць, што ён «зняў рускіх з валізак» і надаў дзяржаўны статус рускай мове. Рускія тут дыскрымінуюцца проста таму, што яны не ў Расіі. Кропка. Значыць, ёсць падстава для «вызвольнага паходу».

 

Адпаведная грамадская думка фармуецца не толькі ў Расіі, але і ў Беларусі. Калі нашы МУС і КДБ не зоймуцца «вярбоўшчыкамі» і іншымі айчыннымі «байцамі ДНР», для грамадства гэта будзе азначаць, што ўлады лічаць такі стан рэчаў нармальным і поўнасцю згодныя з тым, што Беларусь — частка Расіі «па прызначэнні». І тады ўжо ніякія заклінанні пра «суверэнітэт» і «незалежную краіну» не дапамогуць. А калі ў Беларусі сапраўды пройдзе з’езд прыхільнікаў «рускага міра», фактычна гэта будзе азначаць, што «пятая калона» ўжо тут.

 

У выпадку бяздзейнасці адказных за дзяржбяспеку, «беларуская кампанія» можа ўвогуле прайсці «без адзінага стрэлу». Але ці нам яно трэба?

Абмеркаванне:

  • ВР
  • 2016-06-02 09:26:11
Ну, апытанням НІСЭПД цалкам давяраць неабавязкова, але што "русскі мір" нешта муціць у Беларусі, робячы выгляд, што ініцыятыва ідзе "знізу", гэта дакладна. Некалькі фактаў тут: http://belisrael.info/?p=6729

Каментаваць