Выведка Мінабароны Украіны: расійскія вайскоўцы ў Данбасе просяць вярнуць іх у Расею

Украінская ваенная выведка адзначае «рост лiку ваеннаслужачых вайсковых карпусоў Узброеных сіл Расеі», якія жадаюць пакінуць вайсковыя злучэнні на акупаваных украінскіх тэрыторыях — у Данецкай і Луганскай абласцях.


«Улічваючы пастаянныя баявыя страты і небяспеку аднаўлення актыўных баявых дзеянняў з набліжэннем так званай «Летняй кампаніі», расце колькасць ваеннаслужачых 1 і 2 армейскіх карпусоў Узброеных сіл Расіі, якія жадаюць вярнуцца ў Расію. Каб стрымаць паток жадаючых вярнуцца ў Расію, камандаванне расейскіх акупацыйных войскаў пагражае звальняць іх «па дыскрэдытацыі» (датэрміновае скасаванне кантракту па ініцыятыве камандавання без права на грашовыя выплаты і сацыяльныя льготы)», — адзначаецца 10 мая на афіцыйным інтэрнэт-сайце Галоўнага ўпраўлення выведкі Міністэрства абароны Украіны.


У інфармацыйных матэрыялах для прэсы паведамляецца аб трох ваеннаслужачых 9 асобнага штурмавога мотастралковага палка марской пяхоты (Новоазовск) 1 АК, якія падалі «рапарты з просьбай вярнуць іх у Расею».


«Камандзір палка палкоўнік ВС РФ Д. Бондараў адмовіўся задаволіць просьбу асабістага складу і ініцыяваў перавод «бунтаўшчыкоў» у склад 5-й асобнай мотастралковай брыгады (Макееўка) 1 АК», — падкрэсліваецца ў паведамленні.


Украінскія ваенныя разведчыкі прыводзяць некалькі фактаў, якія паказваюць на нізкі ўзровень дысцыпліны ў злучэннях на акупаваных тэрыторыях.


«Зафіксаваныя выпадкі прымянення зброі супраць мясцовага насельніцтва пры ўзнікненні бытавых канфліктаў на глебе злоўжывання алкаголем», — адзначаецца ў паведамленні для прэсы.


Галоўнае ўпраўленне выведкі Міністэрства абароны Украіны таксама паведамляе пра тое, што працягваюцца пастаўкі на акупаваную тэрыторыю гаруча-змазачных матэрыялаў з тэрыторыі Расіі: у Луганску зафіксавана прыбыццё чыгуначнага саставу з дызельным палівам (700 тон).


Аб унутрыпалітычнай канфліктнасці Данбаса



Эксперт Цэнтра паліталагічных даследаванняў Алег Саакян лічыць, што дадзеную інфармацыю аб расійскіх ваенных вельмі складана «пацвердзіць або абвергнуць». Аднак па існуючых дадзеных, сапраўды, «на акупаваных тэрыторыях павышана ўнутраная канфліктнасць, як сярод мясцовага насельніцтва, так і сярод вайскоўцаў», адзначае эксперт.


«Гэта адбываецца з пачаткам, так званага палітычнага жыцця, што звязана і з пераразмеркаваннем рэсурсаў і палітычнага ўплыву, са спробамі выйграць дадатковыя пункты ў вачах Расіі і яе элітаў. У ДНР-ЛНР ідзе ўнутрыклановая барацьба на палітычнай, эканамічнай і ваеннай глебе», — кажа Алег Саакян карэспандэнту Рускай службы «Голос Америки».


Алег Саакян лічыць, што для многіх шараговых наймітаў і ўдзельнікаў збройнага канфлікту з боку самаабвешчаных рэспублік «сэнс удзелу ў ваенных дзеяннях ужо даўно згубіўся».


«Яны бачаць дваякую карцінку з жыцця гэтых так званых рэспублік, у якім ёсць усе віды барацьбы, акрамя барацьбы за ідэалы квазідзяржаў. Таму варта чакаць росту незадаволенасці ўнутры воінскіх падраздзяленняў і ўзмацнення негатыўнай рыторыкі»,
— адзначае Алег Саакян.


Разам з тым, ён лічыць, што расейская ідэалёгія дэманструе новы падыход да фарміравання ладу Украіны на акупаваных тэрыторыях Данбаса. На думку Алега Саакяна, гэта неабходна Крамлю ў выпадку ўдалага «вяртання» квазірэспублік пад кантроль афіцыйнага Кіева.


«Мы бачым жаданне максымізаваць шкоду для мясцовага насельніцтва ад супрацьстаяння з Украінай – стварэнне «цывілізацыйнай ямы» паміж Украінай і акупаванай тэрыторыяй. Жаданне, каб у кожнай сям'і быў нехта, хто загінуў у сувязі з супрацьстаяннем з Украінай, і не важна ад чыіх стрэлаў — Украіны, ДНР, Расіі, але, каб трагічная гісторыя сям'і была звязаныя з бягучым гістарычным перыядам. Расія спрабуе ўкараніць злосць на гэтых тэрыторыях»,
— падкрэслівае Алег Саакян.


Алег Саакян лічыць, што Расея магла б пайсці нават на некаторыя саступкі Украіне для таго, каб сфармаваныя ідэалагічна ў антыўкраінскай рыторыцы ДНР-ЛНР, былі вернутыя пад кантроль афіцыйнай улады.


Эканамічны поспех і ваенныя метады



На думку выканаўчага дырэктара Цэнтра прыкладных палітычных даследаванняў «Пента» Аляксандра Лявонава, эканамічны поспех Украіны — гэта адзіны шлях, які найбольш прымальны і магчымы для вяртання кантролю над акупаванымі тэрыторыямі.


«Галоўная ўкраінская мэта — гэта эканамічны поспех, гэта адпраўная кропка, якая бязбольна дазволіць вярнуць Данбас. Расіі цікава вярнуць нам Данбас на сваіх умовах: на ўмовах канфедэралізацыі Украіны. Думаю, што спробы сысці з Данбаса асобных наймітаў звязаныя не толькі з тым, што Расея згортвае сваю прысутнасць. Не варта забываць інфармацыю аб тым, што ў зваротным напрамку ідзе і тэхніка, і ГЗМ. Але фінансаванне Данбаса сапраўды падае і эканамічныя магчымасці Расіі не такія, якімі былі паўтара гады таму»,
— кажа Аляксандр Лявонаў карэспандэнту Рускай службы «Голос Америки».


Аляксандр Лявонаў лічыць, што на акупаваных тэрыторыях зніжаецца лаяльнасць мясцовага насельніцтва да расейцаў, якія ваююць у мясцовых узброеных фарміраваннях.


«Да таго ж, расійскія ваенныя, якія прайшлі, напрыклад, праз «сірыйскую кампанію», на радзіме афіцыйна могуць прэтэндаваць на ўшанаванні і выплаты. А Данбас сёння для іх — гэта «чорная дзірка», дзе акрамя інваліднасці бачныя бонусы зарабіць цяжка»,
— адзначае Аляксандр Лявонаў.


Аляксандр Лявонаў пералічвае некалькі варыянтаў, у рамках якіх існуюць непрызнаныя тэрыторыі, якія сфармаваліся пры ўдзеле расейскай зброі, і кажа, што ні адзін з фарматаў нельга прымяніць да так званых ДНР-ЛНР.


«І насельніцтва ў Данбасе, у адрозненне ад Прыднястроўя, Абхазіі, Паўднёвай Асеціі, — гэта каласальны рэсурс, які дае падставы меркаваць, што падобнай мадэлі не існуе. Сёння Расія сутыкаецца ў Данбасе з вялікімі праблемамі, адна з фундаментальных — як забяспечыць лаяльнасць мясцовага насельніцтва? І ў дадзеным выпадку, для Украіны важны не толькі ваенны момант, але і эканамічныя поспехі. Эканамічныя поспехі дазволяць павялічваць сацыяльныя выплаты ўсім грамадзянам, пачнецца ўстойлівы рост эканомікі, пра пачатак гэтага працэсу ўжо паведамляе статыстыка, і калі яны будуць бачныя няўзброеным вокам, то, відавочна, што праблемы ў Расіі ў Данбасе будуць яшчэ большыя», — сцвярджае Аляксандр Лявонаў.



Да сапраўднага міра пакуль далёка


Шэф-рэдактар ​​украінскага інтэрнэт-выдання «Остров», якое адсочвае сітуацыю ў Данбасе, Сяргей Гармаш кажа аб узаемным нарошчванні магутнасцяў у зоне правядзення антытэрарыстычнай аперацыі на ўсходзе Украіны.

«Украіна і сепаратысты нарошчваюць свае ваенныя магутнасці і на гэтым фоне можна казаць, што тыя, хто бачаць, што, папросту кажучы, пахне сапраўднай вайной і ёсць рызыка загінуць, атрымаць калецтвы, магчыма, нават і пераслед з боку сваёй дзяржавы, робяць высновы і спрабуюць пазбегнуць гэтых рызык, у тым ліку, і метадам пакідання тэрыторый. Аднак мне пакуль не вядома пра масавасць такіх выпадкаў»,
— адзначае Сяргей Гармаш ў каментары Рускай службе «Голаса Америки».


Разам з тым, ён лічыць, што Мінскія пагадненні на дадзеным этапе немагчыма выканаць у поўным аб'ёме для максімальнага зніжэння напружанасці ў Данбасе.


«Мінскія пагадненні адназначна невыканальныя наогул. Мне здаецца, што ні водны з бакоў не планаваў іх выконваць. Іх падпісвалі, думаю, зыходзячы з сваіх меркаванняў: Украіне трэба быў час для таго, каб аднавіць свае ўзброеныя сілы, спыніць наступ і стварыць войска, якое зможа спыніць агрэсію або адваяваць захопленую тэрыторыю. Сепаратыстам патрэбны быў час для таго каб інстытуцыяналізаваць органы кіравання. Усе бакі выкарыстоўвалі свае магчымасці», — лічыць Сяргей Гармаш.


Новы фармат міжнародных перамоў, на думку Сяргея Гармаша, мог бы быць больш прадуктыўны па «ўкраінскаму пытанні».


«Цяпер для Украіны важна знайсці іншы фармат, але ўжо не для перамір'я, а для пераадолення гэтага канфлікту. Гэта павінен быць фармат міжнародных перамоў, на якіх рэчы будуць называцца сваімі імёнамі: казаць, што Расія здзейсніла агрэсію і сусветная супольнасць павінна ўсё ж такі рэагаваць на агрэсію, а не ўзброены канфлікт, нейкія выбары, якія першапачаткова немагчымыя з-за ідэалагічнай непрымірымасці бакоў», — сцвярджае Сяргей Гармаш.


«Усе разумеюць жа, што, калі б не падтрымка Расеі, гэтага канфлікту ўжо даўно б не было», — падкрэслівае Сяргей Гармаш.


Голос Америки

Каментаваць