Інтэрнат для мам з дзецьмі ў гомельскай калоніі: надзея аказалася марнай

Карэспандэнт часопіса пра правы чалавека MSPRING.ONLINE сустрэўся з былымі зняволенымі гомельскай калоніі для жанчын, каб высветліць лёс інтэрната, адкрытага для мам з дзецьмі.
Фота Віталь Піваварчык, sb.by

Фота Віталь Піваварчык, sb.by

У студзені 2019 года міністр (на той момант) унутраных спраў Ігар Шуневіч пафасна адкрыў у гомельскай жаночай папраўчай калоніі №4 інтэрнат для мам з дзецьмі. Дзяржаўныя СМІ падалі інфармацыю, як унікальнае дасягненне: нарэшце адкрыўся новы жылы корпус, у якім асуджаныя дзяўчаты і жанчыны змогуць жыць разам са сваімі малымі.

Каб перадаць атмасферу падзеі, дастаткова паглядзець на вось гэтае фота дзяржаўнага рупара «СБ.Беларусь сегодня», дзе Шуневіч горда маршыруе ў суправаджэнні начальніка Дэпартамента выканання пакаранняў (ДВП).

Дарэчы, калі верыць былым асуджаным, усім вязніцам ў той дзень забаранілі нават глядзець у бок цырымоніі адкрыцця. А ў афіцыйным паведамленні гаварылася, што для мам з дзецьмі цяпер забяспечаны поўны камфорт – у кожнай «пары» будзе асобная спальня з мэбляй, у тым ліку дзіцячы ложачак і пеленальны столік; на паверсе пост медсястры, санвузел, гульнявы ​​пакой.

Але ўжо праз месяц праваабаронцам “Магілёўскай вясны” перадалі інфармацыю аб тым, што з-за холаду гэтая ўстанова зачынілася адразу ж пасля адкрыцця. Фактычна, яна не прапрацавала ні дня, бо сістэмы ацяплення бракавала для нармальнага функцыянавання будынка. Доўгі час праваабаронцы не маглі ні пацвердзіць, ні абвергнуць гэтую інфармацыю, пакуль з гомельскай калоніі №4 не сталі вызваляцца жанчыны па амністыі.

Няма права на дэкрэтны водпуск


Як аказалася, праблема не толькі ў сістэме ацяплення, але і ва ўсёй сістэме выканання пакаранняў.

Справа ў тым, што ў асуджаных жанчын няма дэкрэтнага водпуску (водпуску па догляду за дзіцём да дасягнення ім 3 гадоў). Гэта – дыскрымінацыя, якую ніяк нельга апраўдаць. Здаецца, адміністрацыя калоніі сама не ведае, як можна арганізаваць працу інтэрната для дзяцей і іх мам.

Нараджаць асуджаныя жанчыны ездзяць пад канвоем у гомельскі гарадскую радзільню. Ім даецца на некалькі тыдняў бальнічны (водпуск па цяжарнасці і родах), а потым нованароджанага аддаюць у дом дзіцяці, размешчаны на тэрыторыі калоніі.

Акрыяўшы ад родаў, маці адразу ж абавязана выходзіць на змену ў прамзону і адпрацоўваць норму. Дарэчы, у 2017 годзе ў доме дзіцяці зрабілі выдатны рамонт. І адкрываў яго таксама асабіста Ігар Шуневіч. Нават фатаграфаваўся з дзецьмі для «Гомельскай праўды».



У гомельскай жаночай калоніі №4 васемнаццаць атрадаў па 80-100 асуджаных у кожным. У сярэднім тут адбываюць тэрмін 1500 чалавек. Колькасць дзяцей ва ўзросце да трох гадоў трымаецца на ўзроўні каля 30 чалавек. І ўсё мамы, згодна рэжыму, абавязаны пастаянна жыць не з дзецьмі, а ў атрадзе. Больш за тое, іх нават не вызваляюць ад дзяжурстваў.

Як і раней, яны могуць бачыцца са сваімі малымі толькі ў адведзены для гэтага час – гадзіна раніцай і пару гадзін вечарам.

Інтэрнат для мам з дзецьмі, адкрыты асабіста міністрам Шуневічам, усяляў аптымізм. Але, як часта бывае ў зняволеных, надзея аказалася марнай.

Больш за тое, былыя асуджаныя распавялі пра яшчэ адну практыку ДВП, якая не паддаецца асэнсаванню. Акрамя як цынізмам гэта назваць нельга: калі да асуджанай на спатканне прыязджае муж (бацька яе дзіцяці) або іншы сваяк, то маме з малым быць у памяшканні для спатканняў не дазваляюць. Бацька дзіцяці спачатку можа пагутарыць з яго маці, а потым, толькі калі яна сыдзе, яму прыносяць дзіцяці. У поўным складзе сям’і паглядзець адзін на аднаго не даюць.

Сваякі нават не могуць перадаць свайму малому асабістыя цацкі для дома дзіцяці. Дзеці асуджаных маюць права гуляць толькі з казённымі. Пенітэнцыярная сістэма пакуль робіць усё, каб мацярынскі інстынкт у асуджаных быў зведзены да мінімуму.

Шкада, што вось такія пакоі, у рамонт якіх былі ўкладзеныя немалыя бюджэтныя грошы, пустуюць доўгі час.

У доме дзіцяці ПК №4 працуюць выхавальнікі_цы з «грамадзянкі». Дзеці падзелены на тры ўзроставыя групы: малодшая – ад нараджэння да 9 месяцаў; сярэдняя – ад 9 месяцаў да паўтары гадоў і старэйшай – ад паўтары ды трох гадоў. Калі дзецям спаўняецца тры гады, іх забіраюць з калоніі. Калі ёсць сваякі, то яны афармляюць апякунства. А калі не, дзіцяці адпраўляюць у сацыяльны прытулак.


Яшчэ каналізацыя цячэ


У цяперашні час корпус былой медчасткі, рэканструяваны пад інтэрнат для маці і дзіцяці, выкарыстоўваецца, як выхаваўчая калонія для непаўналетніх злачынц. Іх усяго каля дзесяці чалавек. Там жа арганізаваны філіял сярэдняй школы, дзе зняволеныя могуць скончыць адукацыю і атрымаць атэстат.

Вязні, якія мелі зносіны з непаўналетнімі зняволенымі, сцвярджаюць, што тыя пастаянна скардзяцца на холад і вільготнасць. Нягледзячы на ​​тое, што будынак быў адрамантаваны і ўсе інжынерныя камунікацыі замененыя, каля вокнаў ужо праступае цвіль.

Таксама вядома, што ў падвальным памяшканні корпуса знаходзяцца тэлефоны для званкоў сваякам асуджаных. Але ў будынку пастаянна прарывае каналізацыю. З-за такіх камунальных аварый часта званкі проста адмяняюць. А жанчын потым прымушаюць прыбіраць разліў фекалій з фармулёўкамі накшталт “калі хочаце патэлефанаваць, то прыводзьце памяшканне ў парадак“.

Хочаце ведаць больш? Сачыце за нашымі публікацыямі ў Telegram і Facebook, падпісвайцеся на наш канал у Яндэкс Дзэн!

Грамадства: галоўнае

Больш цікавага на «Новым Часе»: