Сто тысяч долараў ад СК

«Справа адной літары» працягваецца. Жыхар Латвіі Аляксандр Міхайлаў «павысіў стаўку», і патрабуе ад Следчага Камітэта Беларусі ўжо 200 тысяч рублёў — амаль сто тысяч долараў (раней патрабаваў 80 тысяч).


Як мы пісалі раней, Следчы камітэт у дзелавой перапісцы з Міхайлавым шматкроць называў яго на «вы» з маленькай літары. Хаця па правілах беларускай мовы, замацаваных законам, патрабуецца «Вы» з вялікай. Спадар Міхайлаў палічыў гэта за абразу, зварот, які прыніжае яго гонар і годнасць, і падаў на СК пазоў у суд, адпаведна, аб абароне гонару і годнасці.

Суд Партызанскага раёна Мінска скаргу не задаволіў. Але не задаволіў з такімі парушэннямі, што гэта проста змусіла Міхайлава падаць апеляцыю.

Найперш, было парушана права Міхайлава на абарону — суддзя не дапусціў у залю пасяджэнняў аднаго з адвакатаў пазоўніка — маўляў, той спазніўся. Але, па-першае, прадстаўнік Міхайлава ў будынку суда прысутнічаў, і мог з’явіцца аператыўна. Па-другое было багата выпадкаў, калі суддзі чакалі не тое што адвакатаў — сведкаў, якія не з’яўляліся своечасова! Такiм чынам, судом былi парушаныя правы Мiхайлава на удзел у судовым пасяджэннi праз прадстаўнiка, што прадуглеждана арт. 70 ГПК Рэспублiкi Беларусь, а таксама яго права карыстацца юрыдычнай дапамогай, гарантаванае Канстытуцыяй.

На падставе гэтага адвакат Міхайлава Сяргей Зікрацкі заявіў адвод суддзі. Суддзя гэты адвод не тое, што не прыняў, а нават не разгледзеў! Ён запатрабаваў прадставіць адвод пісьмова! Хаця напачатку ці не кожнага працэсу пытаюцца: ці ёсць давер да суда, ці няма адводаў суддзі. І ніхто ніколі не патрабаваў (і заканадаўства не патрабуе!) пісьмовага адводу. А на хадайніцтва пра перапынак, каб напісаць пісьмовы адвод, суддзя таксама адмовіў. Адвод суддзі павіс у паветры, а суд працягнуў працэс, што проста неверагодна.

Прадстаўнікамі Следчага камітэта ў судзе было заяўлена, што адказная за ліставанне асоба — намеснiк начальнiка ГСУ ЦА Следчага камiтэта РБ Вераб’ёў Д.М. — напісаў у суд заяву, дзе выкладзеная яго пазіцыя па справе. Зікрацкі, зразумела, папрасіў з гэтай заявай азнаёміцца. І ў гэтым яму было адмоўлена. То бок, суд парушыў права прадстаўнiка пазоўнiка на азнаямленне з матэрыяламi справы, прадугледжанае арт. 56 ГПК Рэспублiкi Беларусь, а таксама права на азнаямленне з пазiцыяй суадказчыка па справе.

На працэсе было яшчэ шмат вясёлага — суд адмовіў Міхайлаву ў справе самастойна даваць паказанні праз скайп, і гэтак далей. Але толькі вышэйвыкладзенага хапае, каб прызнаць рашэнне суда Партызанскага раёна — прайшоўшымі з глабальнымі працэсуальнымі парушэннямі. І патрабаваць яго адмены. Што і зрабіў Міхайлаў, звярнуўшыся ў Мінскі гарадскі суд з апеляцыйнай скаргай.

Можна толькі здагадвацца, чаму ў такім працэсе ўзнікла столькі парушэнняў. Можа быць, суддзя сам не валодае беларускай мовай? А можа, ён усведамляе слушнасць пазіцыі Міхайлава, але не можа засудзіць Следчы камітэт? І папросту, такім чынам, «спіхнуў» з сябе справу?

Але Міхайлаў не спыніўся толькі на апеляцыі. Справа ў тым, што 27 студзеня, 3 i 10 лютага 2019 года ён тройчы звяртаўся з хадайніцтвамі на імя таго ж Вераб’ёва. Зразумела, хадайніцтвы былі напісаныя па-беларуску. Але адказы на гэтыя хадайніцтвы ён атрымаў на рускай мове, што яўна супярэчыць Закону аб зваротах грамадзян.

А паколькі такое парушэнне было не адно, то Міхайлаў вырашыў, што спадар Вераб’ёў наўмысна стварае яму перашкоды і абмежаванні ў карыстанні дзяржаўнай мовай — беларускай. А за гэта (у тым ліку) прадугледжана адміністрацыйная адказнасць па артыкуле 9.22 Кодэкса аб адміністрацыйных правапарушэннях.
І таму ён просіць скласці на прадстаўніка Следчага камітэта адпаведны пратакол.

Што на гэта можна сказаць? Толькі параіць усім дзяржслужбоўцам вучыць беларускую мову. А тое сутыкнешся з Міхайлавым — мала не пакажацца!

Хочаце ведаць больш? Сачыце за нашымі публікацыямі ў Telegram і Facebook, падпісвайцеся на наш канал у Яндэкс Дзэн!