З Кастрычніцкай прыбралі частку дзяржаўных гандлёвых палатак

Учора на перакрытай на час Еўрапейскіх гульняў тусовачнай Кастрычніцкай ўсталявалі намёты дзяржгандлю. Гэта выклікала неадназначную рэакцыю ў інтэрнэце. Ужо сёння з вуліцы знікла частка намётаў — з адзеннем і сувенірамі. TUT.BY пагаварыў з уладальнікамі устаноў, чаму гандлі ў такім фармаце тут не месца.
Вуліца Кастрычніцкая за некалькі гадоў набыла свой каларыт і дзякуючы гэтаму трапіла ў розныя турыстычныя даведнікі. Пра яе унікальнасць распавялі і ў рэкламным роліку Euronews да Еўрапейскіх гульняў у Мінску. Моладзь любіць Кастрычніцкую за душэўнасць, тусоўкі і творчую атмасферу. Адмысловы настрой гэтай вуліцы стваралі ў асноўным прыватныя прадпрыемствы, спачатку выкупіўшы старыя будынкі МЗОР, пасля запусціўшы некалькі устаноў. Дзякуючы праекту Vuliсa Brasil Кастрычніцкую ўпрыгожылі шматлікія графіці.

Таму калі там з'явіліся намёты з беларускім трыкатажам і пледамі, а яшчэ навесы піўнога вытворцы і шашлыкі, гэта прыцягнула ўвагу многіх СМІ.

— Намёты з адзеннем сапраўды прыбралі. Асноўнае абурэнне было з нагоды іх, гэтых коўдраў з валёнкамі, — распавёў TUT.BY сузаснавальнік і арт-дырэктар клуба «Хуліган» на Кастрычніцкай Макс Старцаў. — Праўда, ніхто не разумее, сышлі ці яны адсюль назаўжды. Засталіся палаткі з шашлычкамі, півам. Гэта таксама нас не задавальняе, вядома. Гэта ўсё тыя самыя зоны гасціннасці, якія з'явіліся ў Мінску падчас чэмпіянату свету па хакеі. Але навошта гэта на Кастрычніцкай?

TUT.BY звязаўся з прадаўцом сувеніраў — такія кропкі ўчора таксама былі на Кастрычніцкай. Суразмоўніца пацвердзіла, што яе палатка з'ехала, патлумачыўшы гэта распараджэннем Мінгарвыканкама. На жаль, пакуль не ўдалося пацвердзіць, ці сапраўды яно было.

Як тлумачаць кіраўнікі устаноў сваю пазіцыю, што гандлю, які з'явіўся ўчора, не месца на тусовачнай вуліцы?

Кіраўнікі бара «Хуліган» заспелі развіццё вуліцы, час, калі тут працавала ўсяго тры ўстановы.

— Ёсць адчуванне, што з'яўленне рынку з намётамі на Кастрычніцкай — следства таго, што брэнд Еўрапейскіх гульняў дазволіў арганізоўваць інфраструктуру толькі беларускаму боку, без нагляду маскоўскіх і еўрапейскіх арганізатараў, якія такога б не дапусцілі. У некаторых актыўнасцях гульняў бачныя сэнс і якасць працы. А ў падыходзе, які рэалізавалі на гэтай вуліцы, мы бачым самае халтурнае — абыякавасць ды жыцця.

Старцаў кажа, што ўладальнікаў устаноў папярэджвалі аб актыўнасцях, але ў агульных рысах.

— За 10 дзён зняць вяршкі з гэтай вуліцы можна. Іншая справа — якім чынам. Мы працавалі, каб гэтая вуліца мела сваё імя, і ў большасці выпадкаў у нас гэта добра атрымлівалася. Тут ёсць пэўныя культавыя ўстановы, а людзі, якія ўсталёўвалі палаткі з ваўнянымі швэдрамі, проста не разумелі, што тут адбываецца. Яны паняцця не маюць, што такое дух Кастрычніцкай.

Сузаснавальнік галерэі «Ў» Аляксандр Васілевіч таксама ў курсе, што сёння з гэтай вуліцы прыбралі палаткі з адзеннем. Але чуў,што засталіся намёты з півам і шашлыкамі:

— З пункту гледжання бізнэсу — вядома, гэта дрэнна. Дрэнна увесь горад ператвараць у адно і тое ж. Кастрычніцкая для многіх мінчан і замежнікаў — адзін з самых уражлівых раёнаў горада. Гэтая гісторыя проста дэманструе далікатнасць за ўсё, што ствараецца людзьмі ў Мінску. Ад «Хіпсцерштрассэ», як шмат хто называе Кастрычніцкую, трэба атрымліваць асалоду, пакуль да яе не дабраліся любімыя мінскія забудоўшчыкі або пакуль дзяржава там не паставіла палаткі назаўжды. Спяшайцеся радавацца жыццю, заўтра ўжо будзе позна — такія правілы жыцця ў нашага горада.

Станіслаў Батурчык, саўладальнік ўстановы BurgerLab, здзіўляецца, чаму, плануючы гандлёвую зону на Кастрычніцкай, гарадская адміністрацыя не звярнулася па параду:

— Гэта проста не стыльна наогул. Гэта не прыцягне да нас турыстаў. Калегі пытаюцца: «Як гэта магло адбыцца?». Я паціскаю плячыма і таксама не разумею. Мы ж ўдзельнічаем у розных фестывалях накшталт Vulitsa Ezha, там жа дзеці імкнуцца рабіць усё стыльна, прыгожа, сучасна. Можна ж было звярнуцца да іх.

TUT.BY

Хочаце ведаць больш? Сачыце за нашымі публікацыямі ў Telegram і Facebook!

Больш цікавага на «Новым Часе»: