Ці надзенуць беларускія вайскоўцы «блакітныя каскі»?

Тэма магчымага з'яўлення беларускіх салдат у складзе міратворчых кантынгентаў не новая. На працягу апошніх гадоў неаднаразовыя візіты высокапастаўленых прадстаўнікоў Міністэрства абароны Беларусі ў шэраг краін Блізкага Усходу і Афрыкі могуць сведчыць аб спецыяльным інтарэсе Мінска да тэмы працы міратворчых кантынгентаў з мандатам ААН.
Прычыны такой цікавасці выкліканыя як высокімі заробкамі вайскоўцаў так і адмысловымі ўяўленнямі пра ролю Беларусі ў свеце. Асабліва гэта выявілася ў жаданні паслаць сваіх міратворцаў у Данбас. Кіраўнік Беларусі нават неяк публічна выказаў, што яго краіна гатовая прадаставіць для супакаення на украінска-расійскай мяжы аж 10 тысяч беларускіх салдатаў. такія заявы прагучалі яшчэ пры прэзідэнцтве Парашэнкі. Праўда, тады жа з Кіева, некаторых іншых сталіц можна было пачуць у адказ, што саюзнік агрэсара не можа быць міратворцам.

З часам тэмы беларускіх міратворцаў ва Украіне прыціхлі разам з аптымізмам наконт выканання Мінскіх пагадненняў. І сёння спробы іх рэанімаваць стаў прымаць ужо прэзідэнт Зяленскі. Пазнаёміўшыся асабіста з Пуціным у Парыжы на саміце «нармандскай чацвёркі», ўкраінскі прэзідэнт вырашыў зноў напоўніць міратворчым сэнсам данбаскі канфлікт.

І зноў працягваецца бой

Па словах кіраўніка МЗС Украіны, урэгуляванне канфлікту на базе Мінскіх пагадненняў не дае выніку. Міністр
падкрэсліў, што Расія «ўпіраецца па кожным пункце». У каманды Зяленскага на гэты конт ёсць пэўныя планы.
«Гэта будзе рашэнне не маё, а прэзідэнта, але я, напэўна, парэкамендую міратворчую місію» — дадаў Прыстайка.

У 2017 годзе прэзідэнт Пуцін заяўляў, што міратворцы ААН могуць быць уведзеныя на лінію размежавання ў Данбасе, але ў Кіеве тады сказалі, што пагодзяцца толькі на ўвядзенне місіі ва ўвесь Данбас, уключаючы мяжу з РФ.

Выпадковыя супадзенні?

Мабыць, супала выпадкова, што пра сваю гатоўнасць вярнуцца да абмеркавання пытання ўводу міратворцаў ААН у Данбас, заявілі кіраўнік МЗС Украіны Вадзім Прыстайка і напярэдадні свайго сыходу на іншую працу першы намеснік міністра абароны начальнік Генеральнага штаба ВС РБ Алег Белаконеў. Генерал наогул заявіў пра гатоўнасць Беларусі да сумесных вучэнняў з NАТO, што не магло не выклікаць сенсацыю ў пэўных колах.

Наколькі вядома, у NАТО такой сенсацыі пакуль не выявілі. А ў Крамлі да гэтых «ўцечак» адстаўнога генерала
паставіліся паблажліва і нават з іроніяй. там працягваюць верыць у жорсткую прывязку беларускага саюзніка да існуючых абавязацельствах у дачыненні да NАТО, якія проста не дапускаюць якіх-небудзь манеўраў у бок
паглыблення еўраатлантычнай інтэграцыі. Хай нават і «дзеля міру». Пра гэта могуць сведчыць рэальныя вынікі сумеснага пасяджэння ў Маскве калегій міністэрстваў абароны РФ і РБ. Далёка не ўсе тэмы гэтага мерапрыемства былі агучаны ў СМІ. І рушылі затым антынатаўскія заявы кіраўніка абароннага ведамства суверэннай Беларусі ну ніяк не пацвярджаюць «сенсацыі» пра нейкіх сумесных з NАТO вучэннях бравага генерала Белаконеву.

Можна нагадаць, што ў Нью-Ёрку Белаконеў выступаў на адной з канферэнцый па пытанні міратворчай
дзейнасці, дзе былі з ім і прадстаўнікі NАТО і некаторых краін-чальцоў АДКБ. Менавіта гэтыя моманты,
неафіцыйна, асабліва падкрэслівалі некаторыя падначаленыя ўжо адстаўнога генерала, які стаяў ля вытокаў тэмы беларускіх міратворцаў. Зрэшты, і іншага генерала, які сыходзіць, таксама лічаць ледзь не ідэолагам ўдзелу Беларусі ў міратворчых місіях. Гэта новы генеральны сакратар АДКБ Станіслаў Зась, які паабяцаў пры сваім прызначэнні ўзмацніць міратворчы аспект у дзейнасці АДКБ. Відавочна, што з яго прыходам у маскоўскі кабінет генеральнага сакратара Арганізацыі, павінна будзе ўзмацніцца праца па наладжванні стасункаў АДКБ з NАТO. Пакуль іх проста няма. Сёння ў NАТO лічаць неабходным супрацоўнічаць толькі з кожнай з краін-членаў АДКБ. У той жа час, што характэрна, у NАТО зусім не выключаюць магчымага з'яўлення на Балканах міратворцаў АДКБ з удзелам беларускага кантынгенту. Па некаторых дадзеных, да гэтага добразычліва ставіцца прэзідэнт Вучыч, што нядаўна прымаў у сябе беларускага калегу. Мабыць, дэманстратыўна сяброўскія адносіны прэзідэнтаў Сербіі, Расіі і Беларусі маглі даць падставу натаўскім назіральнікам чакаць магчымага з'яўлення на сербска-косаўскай мяжы расійска-беларускіх міратворцаў. А хутчэй за ўсё, толькі беларускіх. Яны на Балканах могуць з'явіцца з куды большай верагоднасцю, чым на Данбасе. Прынамсі, падобнае можна было пачуць у штаб-кватэры NАТO ў Бруселі.

Добразычлівасць да Беларусі з тармазамі

І там вельмі добразычліва і з аптымізмам успрымаюць прыкметную дынаміку развіцця двухбаковага ваеннага
супрацоўніцтва Беларусі з такімі краінамі-чальцамі NАТО, як Літва, Польшча, Латвія, ЗША і Вялікабрытанія. А таксама згодна з падпісанымі праграмамі з самім Альянсам. Вядома, прыкметным тормазам іх рэалізацыі называюць спецыфічныя для Беларусі вядомыя суб'ектыўныя палітычныя фактары. Разам з тым, гэтыя праграмы шмат у чым паспяхова рэалізуюцца ва ўзаемадзеянні з Дэпартаментам міжнароднага ваеннага супрацоўніцтва мінабароны Беларусі, які часам называюць ваенным МЗС. Дарэчы, ён быў створаны спецыяльным указам Лукашэнкі пасля пачатку ваенных дзеянняў РФ ва Украіне.

Хочаце ведаць больш? Сачыце за нашымі публікацыямі ў Telegram і Facebook, падпісвайцеся на наш канал у Яндэкс Дзэн!

Больш цікавага на «Новым Часе»: